ZEYTIN AĞACIYIM

 

NİL - Döndüm ki Döndüğüm Yerde Değildim

 

NİL

döndüm ki döndüğüm yerde değildim

başka bir yerdeydim, başka bir bendim

bakındım: ne Nil akıyordu, ne ben
onun kıyısında bekleyendim.
her şey akıp gitmişti, ben de
o akışın bir parçasıydım belki

ama şimdi durduğum bu kıyıda
ne o su eski su, ne o el benimki.
bir zamanlar bir nehir vardı, derdim
içinde yıkandığım, serinlediğim
şimdi bir çöl var aramızda, uçsuz
ve ben o çölün ortasında bir gölgeyim.

adımı seslendim, sesim yankılanmadı
sular çekilmiş, kuşlar susmuştu
döndüm ki döndüğüm yer bir rüyaymış
ve o rüya çoktan uykudan uyanmıştı.

Enis Batur

1973-1975

Enis Batur'un "Nil" başlıklı bu eseri, 1975 yılında kitaplaşmıştır.

Notlar: 

Enis Batur’un "Nil" şiiri, Türk edebiyatında modern lirik anlayışın ve varoluşsal sorgulamanın en naif örneklerinden biridir. Şiirin tamamı, o meşhur dizeyle başlayan bir iç yolculuğu anlatır.

Bu şiir, Heraklitos’un meşhur "Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz" felsefesinin şiirleşmiş hali gibidir. Batur burada sadece mekanın değişimini değil, zamanın insan ruhunda açtığı o geri dönülemez mesafeyi anlatır.

Yine mi Çiçek

“Bir gün evi düzenlerken fark ettim. Bir de baktım ki, benden çok Yaman'ın eşyaları var…Küçük küçük poşetlerle sızmıştı. Aşk bir sızma halidir… Yaman o kadar temiz bir adamdı ki ona kızamazdınız. Bir o kadar da yiğitti. Ben derdim ki; bu adam ne zaman yorulacak! Meğer acelesi varmış…Her şeyi o kadar yoğun, hızlı ve coşkulu yaşıyor ve yaşatıyordu ki büyüleyici bir şeydi bu. Ben köşeleri çok olan bir insandım. Yaman beni eğitti… Aşk kendinden vazgeçme halidir, kendi benliğini ezmeden ”biz” olabilme halidir…

İnsan egosu denetlenmesi en güç şeydir. Bunu ancak aşk becerebilir, sadece aşk ile üstünden atlayabilirsiniz… Biz birbirimize karşı çok saygılıydık… Eee bazen de sıkılırdık, hele üç beş aydır bir aradaysak birbirimizin gözüne bakardık, önce kim gidecek diye, böyle nefes molaları da verirdik… Döndüğümüzde yepyeni bir enerji ve hasret bekliyor olurdu bizi… Aşk bazen de bir kıyamama halidir… Şunu çok açık yüreklilikle söyleyebilirim, o benden daha iyi bir insandı…O kadar bebek, o kadar adam, o kadar temiz, onun kadar beklentisiz, onun kadar temiz yaşamayı öğrenmeye çalıştım. Buradan bir öğretmen öğrenci ilişkisi anlaşılmasın…O, o kadar ahlaklı ve temizdi ki, yaşam biçimi ve duruşu karşısında başka türlü olamazdınız. Onun yanında kirli kalamazdınız. Böyle bir şölen gibi, bir lunapark gibi sevdalık yaşayınca bu görkemi taşımayan her şey bir çadır tiyatrosu gibi geliyor insana…Bu ateşle yanma hali o kadar derinden, için için yanıyor ki, dönüp bir başka ölümlüyü yakmaya içi elvermiyor insanın…

Yaman’la her günümüz sevgililer günüydü…Eşine bu kadar çok çiçek getiren bir adamı daha analar doğurmamıştır…Biz birçok defa sabah uyanıp birlikte gün doğumunu seyreder, ne bileyim çingene vapuruna binip sabah erken Boğaz’ı turlardık. Bugün eksik olan ne? Bu topraklarda eksik aşk ve mutluluk kutsanmaz, ayrılık ve acı kutsanmıştır… Birlikteliklerdeki tutku kutsanmaz da, ayrılıklardaki tutku kutsanır hep…

Yaralarıyla mutlu olmaya daha yatkın bir kültüre sahibiz biz..

 

Meral Okay

Yine mi çiçek; sözleri Meral Okay’a müziği ise Ara Dinkjian’a ait muhteşem eser, Sezen Aksu ve Cihan Okan’ın düetiyle efsane hale dönüşmüştür. Sezen Aksu’nun 2000 yılında piyasaya çıkardığı “Deliveren” albümünde yer almaktadır. 

Kur masayı Madam Despina
Kirli beyaz muşamba örtüleri ser
Çek sediri asmanın altına
Yanında bir ince Müzeyyen Abla

Yine mi güzeliz yine mi çiçek
Hamdolsun
Taze mi bitti topik
Canın sağ olsun

Amanın
Yine mi güzeliz yine mi çiçek
Hamdolsun
Altınbaş kadehe yağ gibi dolsun

Gece çok genç arzular şelale
Haber etsek o yare
Gelse Bomonti'den
Şereflendirse bizi

Olsak teyyare

Yine mi güzeliz yine mi çiçek
Hamdolsun
Taze mi bitti topik
Canın sağ olsun

Amanın
Yine mi güzeliz yine mi çiçek
Hamdolsun
Altınbaş kadehe yağ gibi dolsun

Yine mi güzeliz yine mi çiçek
Hamdolsun
Taze mi bitti topik
Canın sağ olsun

Amanın
Yine mi güzeliz yine mi çiçek
Hamdolsun
Altınbaş kadehe yağ gibi dolsun

 

ALAIN DELON & ROMY SCHNEIDER - V of Rembrandt

Actor Alain Delon has died today on 18th Aug. 2024 of lymphoma.   He had a long film career in Europe, starred in more than 80 movies over six decades, including such classics as Le Samouraï and The Leopard. He was 88.   Delon had a tumultuous early life. His parents divorced when he was 4 years old. He spent his childhood shuffling between a foster family, various relatives and boarding schools, where he developed a reputation as a troublemaker.

He was in love with German star Romy Schneider and they broke up in 1964. They remained close lifelong friends. After tragic  accidental death of her son David in 1981 who was 14 years old,  Romy Schneider was found dead in her Paris apartment on 29 May 1982. She was 44 years old. She had died from cardiac arrest due to a weakened heart caused by a serious kidney operation.  Also it's said that she died as a result of excessive tablet consumption. The death was not a suicide, but a consequence of her tablet and alcohol addiction.  Romy Schneider was buried in the cemetery of the small village of Boissy-sans-Avoir, her last place of residence. Alain Delon had organised her funeral.

In Alain's goodbye letter to Romy he said "We resembled and we had, between the eyebrows, the same V that wrinkled, anger, fear of life and anxiety. Visconti  called it the “V of Rembrandt” because, he said, that this painter had “V” on his self portraits. I watch you sleep. “The V of Rembrandt” is deleted … You have no fear. You are no longer frightened. You’re more alert. You are no longer hunted. The hunt is over and you rest. "

Now the hunt is over for Alain too.   Hope there's an afterworld and Alain and Romy is in peace, in heaven and happy forever and after. 

Below is Alain Delon's farewell letter to Romy Schneider:

Farewell My Puppelé  

“I watch you sleep. I’m with you, by your bedside. You’re wearing a long black tunic and red embroidery on the bodice. These are flowers, I think, but I do not look at them. I will say goodbye, the longest farewell, my Puppelé. That’s how I called you. It meant “little doll” in German. I do not watch the flowers, but your face and I think you’re beautiful, and never, perhaps you have been so beautiful. I also think this is the first time in my life – and yours – I see you calm and soothed. You’re so quiet, you are so fine , how beautiful you are. Looks like a hand, gently wiped your face all the tensions, all anxieties of misfortune. 

I watch you sleep. They tell me that you’re dead. I think of you, of me, of us. What am I guilty of? We ask ourselves this question before a being that is loved and still love that one. This feeling fills you, and then flows back and then we say that one is not guilty, no, but responsible … I am. Because of me, what is your heart in Paris the other night, stopped beating. Because of me because it was there twenty-five years and I had been chosen to be your partner in “Christine”. You came to Vienna and I waited, in Paris, with a bouquet of flowers in his arms I did not know how to hold. But the film’s producers told me: “When it come down from the bridge, you will advance to her and offer these flowers.” I waited with my flowers, like a fool, mixed with a horde of photographers. You’re down. I stepped forward. You said to your mother, “Who is this boy?”. She answered you: “It must be Alain Delon, your partner … “. And then nothing, no thunderbolt, no. And then I went to Vienna where we were shooting the film. And then I fell madly in love with you. And you fell in love with me. Often, we asked ourselves one to another issue of love, “Who fell in love the first, you or me?”. We counted ‘One, two, three! “And we answered:” Neither you nor I! Together “. My God, we were young, and as we were happy. At the end of the film, I said, “Come live with me in France” and already you told me: “I want to live near you, in France.” Do you remember when? Your family, your parents, furious. And throughout Austria, Germany, who all treated me … usurper, the kidnapper, who accused me of removing the “Empress”! Me, a French, who did not speak a word of German. And you, Puppelé, who did not speak a word of French. 

We loved without words, in the beginning. We looked and we had some laughs. Puppelé … And I was “Grandpa”. After a few months, I did not speak German yet but you spoke French so well and we played at the theater in France. Visconti was the staging. He told us that we resembled and we had, between the eyebrows, the same V that wrinkled, anger, fear of life and anxiety. He called it the “V of Rembrandt” because, he said, that this painter had “V” on his self portraits. I watch you sleep. “The V of Rembrandt” is deleted … You have no fear. You are no longer frightened. You’re more alert. You are no longer hunted. The hunt is over and you rest. 

I look at you again and again. I know you so well and so strong. I know who you are and why you died. Your character, as they say. I reply, ‘other’, the character of Romy was her character. That’s it. Leave me alone. You were violent because you were right. A child who soon became a star, too soon. So, on one side, whims, tantrums and moods of a child, always justified, of course, but with unpredictable reactions, on the other hand, the professional authority. Yes, but there are children who do not really know how it plays with. With that. And why. In this contradiction, through this breach, rush anxiety and unhappiness. When one is Romy Schneider, and we have the sensitivity and temperament in flower of life, on edge, which was yours. How to explain who you were and who we are, “actors”. How to tell them to keep playing, “Interpreter” to be what we are not really crazy and we become lost. To stand, roughly, how they say it is so difficult, that there should such a strong character, such a balance … But this balance, how to find it in this world of ours, our jugglers, clowns, trapeze artists of the circus whose projectors we bask in glory? You said: “I can not do anything in life, but all the movies …”. No, the “others” can not understand that. That the more we become a great actor and it is awkward to live. Garbo, Marilyn Monroe, Rita Hayworth … And you. And I cried, while you rest and I weep beside you, no, no, no, this business is not a terrible business woman. I know because the man I’m the one who is best known thee, who brought you the better understood. Because he is an actor, too. We were of the same race, my Puppelé, we spoke the same language. But I am a man. They can not understand us, “other”. The actors, yes. The “other” are not. It’s inexplicable. And when you’re a woman, like you, they may not realize that they can die of “it.” They say you were a myth. Of course … But yes … But the “myth”, he knows he is just that. A facade. A reflection. Appearance. he is king, prince, hero, Sissi, Mrs. Haneau, the seagull … But he goes home, the myth, at night. So it is that Romy, just a woman with a life misunderstood, poorly received, poorly written in newspapers, assailed and hunted. So he wears, the myth, in his solitude. This anxiety. And the more he understands, and he falls, to more or less repeated doses, in the beatitudes of alcohol and tranquilizers. It becomes habit, then sets, then necessity. Then it is irreplaceable and the heart, worn out, stops because he is too tired to fight. It was too battered and shaken, his heart was only that of a woman in the evening, sitting over a glass … 

They say that desperation that you caused the death of David you killed her. No, they are mistaken. Did he not kill her. There you have completed. True that you said to Lawrence, and your last wonderful companion: “I feel like I get to the end of the tunnel.” True that you wanted to live, you would have liked to live. Nevertheless true that you came out of the woods on Saturday at dawn. You were only to know when your heart is broken, that this was the true end of the tunnel. 

I write at random. Without notice. My Puppelé, if aggressive, if scratched. You never could accept and understand the game of women’s work that you had chosen public and you loved. You did not understand that you were a public figure and it was so important. You refused the game, any game that exposes profession. You felt attacked, breakthrough, broken into your privacy. You were always on your guard, like a hunted animal, “forced” as they say a deer. And you knew that fate, with one hand, t’ôtait what gave you the other. 

We lived more than five years, one near each other. You with me. Me with you. Together. Then life … Our life, which nobody’s business, has separated us. But we were called. Often. Yes, that’s exactly right: we embarked on “appeals”. Then, in 1968, it was “The Pool”. We found ourselves, to work. I went looking for you in Germany. I met David, your son. 

After our movie, you’re my sister, I am your brother. Everything is clean and clear of us. More passion. Better than that: our friendship blood, likeness and words. And then your life and your ways, unhappiness and anxiety, the anxiety … They will say, “other”, “What an actress! What actress! “. They do not know that you are the actress, cinema, because you are in your life that you and pays dearly. They do not understand the drama of your life reflect upon the screen later in your roles. They can not guess that you are “good” and “brilliant”, the movies, because you live the tragedy at hand, and you are upsetting because you light up the reflection of your personal dramas. And you do not radiated because they burn you. Oh! Puppelé this work my pain! Do I have lived with you or next to you? 

Until the death of David, yet there is “the trade” that you held your head above water. Then David left … And the business was no longer sufficient. So I was not surprised when I learned that you also worry was gone. What was I surprised? Your non-suicide. But your heart is cracked, no. I said: “That was the end of the tunnel.” 

I watch you sleep. Wolfie, your brother, and Lawrence enter the room. I speak with Wolfie. We remember this house I had in the countryside. Of Dobermans that made you so afraid. We remember again … That was twenty-five years ago, in Bavaria, in a small village. Wolfie was fourteen, my twenty-three and twenty thou. We laughed when we announced the visit of the President of Fan Club Romy Schneider in France. We have seen it happen a great girl, with glasses, shy, and named Bernadette. When we returned to Paris, we have called him. She became our secretary for six years. It is always mine, for twenty-two years now. I watch you sleep. Yesterday you were still alive. It was night. You said to Lawrence, as you return home: “Go to bed. I’ll join him earlier. I rest a bit with David, listening to music. ” You said that every night … You wanted to be alone with the memory of your dead child before bed. You sat. You took the paper and a pencil and you started to make drawings. For Sarah. You were drawing for your little girl, when your heart has hurt so much, suddenly … So beautiful. Beautiful, rich, famous, that you ought to be more? Peace, a little happiness. 

I watch you sleep. I’m alone again. I say you loved me. I loved you. I have made you a French, a French star. Of that, yes, I feel responsible. And this country that you loved, for my sake, became yours. France. So, Wolfie decided – Lawrence and told him that you wanted it – you’d stay here and that you should rest forever in the land of France. A Boissy. Where, in a few days, your son, David, will join you. In a small village where you had just received the keys of a house. There, you wanted to live near Lawrence, near Sarah, thy daughter. There, you will sleep forever. In France. Closer to home, close to me. 

I took care of you left Boissy, to relieve Laurent and your family. But I do not go to church or the cemetery. Wolfie and Laurent understand me. You, I ask you to forgive me. You know I would not be able to protect yourself from this crowd, this storm, so eager to “show” and made you so afraid, that you tremble. Forgive me. I’ll see you tomorrow, and we are alone. 

My Puppelé, I look at you again and again. I want to devour all of my eyes, and tell you again and again that you’ve never been so beautiful and calm. Rest. I’m here. I learned a little German, with you. Ich liebe dich. I love you. I love you my Puppelé. ” 

Alain Delon

1 Şarkı - 2 Hikaye - Ti Na Thymitho Ti Na Xechaso / "What to remember, What to forget"

1) Aşkın Gözü Kör Mü - Rana Alagöz and Selçuk Alagöz - 1975

Müzik: Ti Na Thymitho Ti Na Xechaso /  "What to remember, What to forget"

Giorgos Dalaras & Gianis Fertis (1972)

Song by Apostolos Kaldaras  / lyrics: pythagoras / album: mikra asia (asia minor) 1972

Orjinal şarkı 1923-1924 istanbul ve türk yunan nüfus mübadelesi ve dönemin insanlarının çektiği acıları için yazılmış.

 

Kar ve Ben

Esiyor tane tane yine beyaz bir rüzgâr. 

Söyleyin hangi kuşun kanatları yolundu, 

Yine hangi ağaçtan döküldü bu yapraklar? 

Yağan beyaz bir sükût, bir mahşerdir sanki kar!  

Cahit Sıtkı TARANCI

@vinolusorganikbaglar

ESKICI

Eskici geldi eskici

toplayın eskimiş her ne varsa

koyun bir bohçaya

gönderin gitsin;

üç beşe bakmadan

hazır gelmişken kapıya.. 

Feza K. 

Lindsey Stirling - Eye Of The Untold Her

Power of Women.

“Not good enough YET” is the most powerful driving force on earth. Don’t let people push you down, step on them and aim  for the highest level you can achieve. With the hard work like Lindsey,  Sky is the limit,  enough is never enough when you have the  will and power to achieve.  

Thank you Lindsey, we get the message in a most wonderful way.  🙏😍🙌🔥🔥❤️

Kerkük Zindanı

Kerkük Zindanı 14 Temmuz 1959 tarihinde başlayan ve sonraki günlerde de devam eden Türkmen katliamlarını konu almakta, Irak’ta cumhûriyet rejiminin ilk yıl dönümünde düzenlenen bayram töreninde çıkan, akabinde planlı şekilde gelişen olayları ve bu olayların özellikle bölgedeki Türkmenleri hedef alan bir katliama dönüşmesini konu almaktadır. Kerkük Zindanı bize üç gün üç gece aralıksız devam eden bu katliamda Türkmenlerin yaşadığı dramı anlatmaktadır.

Türkünün sözleri Fahrettin Ergeç tarafından yazılmış. Bestecisi ise Kerkük’ün büyük sanatçısı Demirçın’a aittir.

Cem Karaca'nın Bindik Bir Alamete albümünde bulunur. Yanık bağlamalar Cahit Berkay tarafından çalınmıştır

AYLA ALGAN - Aigle Noir (Kara Kartal)

 Ayla Algan , Ağustos 1977'de Polonya Sopot Festivali'nde Ergüder Yoldaş'ın düzenlemesiyle yarışmanın büyük ödülünü kazandığı performansının kaydıdır. 

Aigle Noir (Kara Kartal) isimli şarkı ,  Kızılderililerinin sorunlarını konu alan   mix  bir  eserdir. Parçada West Side melodleri ile  Gilbert Becaud 'L'indien şarkısı kullanılmış. . Bu özelliği ile  erken dönem bir 'Mashup' sayılabilir.

Eser,  Ergüder Yoldaş tarafından oluşturulup 100 kişilik orkestraya göre düzenlenmiştir.  

 Şarkıyı yalın ayak seslendiren Ayla Algan şarkı bittiğinde alkışlar durmaz ve  yarışma akışında olmamasına karşın, Algan tekrar sahneye çıkıp selam vermek zorunda kalır. Alkışlar kesilmeyince  orkestra şarkıya tekrar girer, Algan şarkısını  ikinci kez  seslendirir, ve sonuçta 32 ülke arasında büyük ödülün sahibi olur.

http://aylaalgan.com.tr/

http://www.oiaoia.com/

#SopotInternationalSongFestival

#AylaAlgan

#ErgüderYoldaş

#Mashup

#OİAmüzik

Siyah Kartal 

Güzel bir gün ya da belki güzel bir gece 

Gölün yakınında uyuya kalmışken 

Birden bire gök gürültüsü gibi 

Nerden geldiği belli olmayan siyah bir kartal ortaya çıktı 

Yavaş yavaş kanatlarını açmış 

Uğutulu kanatları içinde yanı başımda 

Yavaş yavaş aynı yerde döndüğünü gördüm 

Kuş kondu gökyüzünden düşmüş gibi 

Yakut renginde gözleri 

Ve gecenin renkleri olan tüyleri vardı 

Alnında binlerce ateşin parladığı 

Taçlanmış ,kuş, mavi bir elmas taşıyordu 

Gagasıyla yanağıma dokundu 

Boynunu ellerimin içinde gezdirdi 

O zaman onu tanıdım 

Geçmişten çıkıp bana geri dönmüştü 

Söyle kuş,oh beni götür de 

Yıldızları,yıldızları titreyerek ekmek için 

Çocukluk rüyalarımdaki gibi 

Geçmiş zamandaki ülkelere geri gidelim 

Çocukluk rüyalarımdaki gibi 

Beyaz bir bulutun üstündeymişiz gibi 

Güneşi yaktığımız gibi 

Yağmurun ve güzelliklerin yaratıcısı olmak 

Uğultulu kanatların içinde ,siyah kartal, 

Gökyüzüne ulaşmak için uçtu 

Gece renginde olan dört tüy 

Bir gözyaşı ya da yakut 

Üşüyordum,geriye bana bir şey kalmadı 

Kuş beni acımla baş başa bıraktı 

Güzel bir gün ya da belki güzel bir gece 

Gölün yakınında uyuya kalmışken 

Birden bire gök gürültüsü gibi 

Nerden geldiği belli olmayan 

Siyah bir kartal ortaya çıktı

*******************************

AYLA ALGAN , bu kez birinci....

EYLÜL 1977

 SES DERGİSİ ARŞİVİ 

Altın Orfe 'den sonra , bu kez de Sopot' tan birincilik müjdesi geldi..

İki şarkıcı ile katıldığımız Uluslararası Sopot Şarkı Yarışması'nda AYLA ALGAN 'ın birinciliğinin müjdesi hepimizi çok mutlu etti.. Artık Avrupa düzeyindeki uluslararası şarkı yarışmalarında Türk sanatçılar, birincilik için yarışıyorlar ...

Altın Orfe 'den sonra bu kez de SOPOT 'tan birincilik haberi geldi bizlere ..Evet SOPOT' ta zafer Ayla ALGAN 'ın oldu..

Polonya'nın Sopot kentinde düzenlenen Uluslararası Sopot  Şarkı Yarışması'nda ülkemizi temsil eden iki şarkıcıdan biri olan AYLA ALGAN birinci olurken , EROL EVGİN dereceye giremedi..

Bildiğiniz gibi, geçen yıl da NECO, aynı yarışmada ikincilik ödülü ile dönmüştü ..Bu yıl yarışmanın " Plak Şirketleri " bölümünde büyük ödülü alan Polonyalı Zdzislawa Sosnicka 'nın  ardından birincilik ödülünü alan Ayla ALGAN,  ERGÜDER YOLDAŞ ' ın Polonya halk şarkılarından esinlenerek bestelediği , sözleri YUNUS EMRE 'ye ait olan " Ben Giderim Yane  Yane "  adlı şarkısı ile SOPOT ' ta büyük alkış topladı ..İngiliz Lips Grubu' nun ikinci , Kübalı genç şarkıcı Maria Cristina 'nın 3. olduğu yarışmada,  AYLA ALGAN büyük sükse yaptı.. Aynı yarışmada " İşte Öyle Bir Şey "  adlı meşhur şarkısını icra eden  Erol EVGİN, Polonyalı seyircilerden büyük ilgi görmesine karşın, maalesef dereceye giremedi ...

Ödül gecesi alkış tufanı altında sahneye çıkan AYLA ALGAN gözyaşlarını tutamıyordu .Bu yıl Sopot Şarkı Yarışması'na Polonyalıların gösterdiği ilgi büyüktü ...

AYLA ALGAN , birincilik ödülünü ,

" L' AIGLE NOIR " adlı şarkısı ile kazandı ..

Ayla ALGAN, ödül töreninden sonra , muhabirlere çok mutlu olduğunu söylüyordu...

*******************

EYLÜL 1977

 TV'DE 7 GÜN DERGİSİ ARŞİVİ

TRT için büyük bir gaf daha... 2 Türk sanatçısının , AYLA ALGAN ve EROL EVGİN 'in katıldığı SOPOT Müzik Festivali'ni ekranlarımızdan izleyemeyeceğiz ..Hem de Polonya Televizyonu , bu festivalin filmlerini bize bedava vermeyi önerdiği halde...

1977 , müzik açısından yüzümüzü bir kez daha güldürdü .SEMİHA YANKI 'nın ALTIN ORFE 'de elde ettiği birincilikten sonra,  bir diğer sanatçımız AYLA ALGAN da, SOPOT Uluslararası Müzik Festivali'nden değerli bir birincilikle döndü ..

Geçtiğimiz hafta içinde Polonya'nın Sopot şehrinde uluslararası bir festival , bir kez daha yapılıyordu ..Geleneksel Sopot Müzik Festivali ile birlikte Polonya'nın bu küçük şehri , hayli renkli günler yaşıyor,  adeta canlanıyordu... Sanatçılarımızdan Erol EVGİN, geçen yıl  

müzikseverler tarafından en fazla tutulan şarkısını ( İŞTE ÖYLE BİR ŞEY )  Polonyalılara tanıtırken , sahnede oynadığı Karadeniz Halk Oyunu ile büyük ilgi topluyan bir diğer sanatçımız Ayla ALGAN da Sopot'ta birinci oluyordu.

Yarışmadan 2 gün sonra sanatçılarımız , aynı uçakla İstanbul'a döndüler .Meydanda onları bekleyen hayranları , dostları ve gazeteciler  uçağın merdivenlerinden iner inmez sanatçıları kuşattılar ...( Son fotoğrafta iki sanatçı, uçaktan indikten sonra gazetecilere poz vermişler..)

1977 Sopot Müzik Festivali birincisi AYLA ALGAN , yarışmanın yapıldığı yeri , yarışma gününü ve yarışma sonrasına şöyle anlatıyordu :

" Biliyorsunuz   önce İntervision Şarkı Yarışması'na katılmak istiyordum .Ancak bazı aksaklıklar yüzünden kısmet olmadı ..Bunun üzerine Sopot Müzik Festivali'ne katılmaya karar verdim .Hani her işte bir hayır vardır derler ya,  benim İntervision yerine Sopot'a katılmam da böyle oldu sanırım .İşte böylece yarışmaya müracaat ettim .Müracaatım kabul edildi.. Yarışmadan bir gün önce Polonya'ya hareket ettim.. 

Yarışma , etrafı çam ormanları ile kaplı bir meydanda yapılıyordu .. Bu meydanın üstü dev bir tente ile kapatılmıştı ..Sahnenin karşısında bulunan yerde 10.000 kişiyi alacak seyirci bölümü yer alıyordu..Sahnenin hemen arkasında ise soyunma odaları ve makyaj odaları bulunuyordu.. Genel olarak organizasyon iyi sayılırdı. Ancak ilk kez olarak bu yıl İntervision aracılığıyla Demirperde ülkelerinin televizyonlarından gösterileceği için bazı küçük aksaklıklara tanık olduk..

Yarışmadan bir gün önce benim söyleyeceğim şarkılardan birinin değiştirilmesini istediler.. Gerekçe olarak da bir Amerikalının daha önce değişik bir düzenleme ile aynı parçanın telif haklarını elde ettiğini belirttiler ..Ne yalan söyleyeyim , oldukça korktum ..Bir gün içinde yarışma parçası hazırlanır mı dedim.. Ama s

sağolsun ERGÜDER YOLDAŞ, kırık koluna rağmen , sabaha kadar oturdu ve yeni bir şarkı hazırladı ..Sizin anlayacağınız , önce Intervision Yarışması'na katılmamam, sonra da bir gün önce yarışma şarkısını değiştirmek istemeleri,  büyük aksiliklerdi..Ama dediğim gibi, bunda da bir hayır varmış .Ve herşeye rağmen Sopot benim için zafer oldu..

Yarışma günü seyircilerin bulunduğu koltuklar tıklım tıklım dolmuştu ..Bu kalabalığın arasında Türk ekibi olarak ERGÜDER YOLDAŞ , ÇİĞDEM TALU , MELİH KİBAR , TİMUR SELÇUK,  EROL EVGİN'in eşi EMEL ve 35 kişilik bir Türk turist kafilesi bulunuyordu.Tabi menajerim ERKAN ÖZERMAN 'ı da unutmamak gerek .Zaten onlar birin yarışma sırasındaki en büyük güç kaynaklarım olmuştu.. 

Yarışma saati geldi çattı sonunda. Yarışmacılar teker teker sahneye çıkıp şarkılarını söylüyorlardı .Sıra bana geldiğinde ayakkabılarımı çıkarıp , çıplak ayakla çıktım sahneye .Zira şarkım 7 dakika süren uzun bir şarkıydı .Bense çıplak ayakla dilediğim gibi hareket etme rahatlığına kavuşacaktım.. Gerçekten de istediğim gibi bir gösteri yapabildim. 7 dakika sonra şarkım bitince bir alkış yağmuru başladı ..Alkışlar dinmeyince şarkıyı tekrar söylemek zorunda kaldım. Sanırım diğer yarışmacılar , kendilerini geciktirdiğim için kulaklarımı çınlatmışlardır biraz...

Yarışma naklen İntervision aracılığıyla tıpkı  Eurovision'da olduğu gibi yayınlanıyor ve telefonla seyircilerin fikri soruluyordu.. Televizyon seyircileri de tıpkı yarışma yerindekiler kadar büyük yakınlık gösterdiler.. Nitekim halk oylaması şeklindeki televizyon yarışmasında ikinci , esas yarışmada ise birinci

oldum. Büyük ödülü de bir bakıma bir oy farkıyla Polonyalı şarkıcıya kaptırdım .Kaptırdım diyorum , çünkü aslında her ikimiz de 14 puan almıştık .Geriye bir tek jüri üyesinin oyu kalmıştı. O da , menajerim olduğu için bana vermedi oyunu ve Polonyalı yarışmacıya oy verince , onbeşe ondört olarak büyük ödül Polonyalının oldu.. Birincilik ise bana verildi ..

Her şeye rağmen ilk kez katıldığım bir yarışmada ülkeme bir birincilik kazandırmıştım.  Onun heyecanı içinde ertesi akşam 

EROL EVGİN, eşi ,ÇİĞDEM TALU, MELİH KİBAR ,

TİMUR SELÇUK , ERGÜDER YOLDAŞ, ERKAN ÖZERMAN, Türkiye'ye kazandırdığım birinciliği hep birlikte şampanyayla kutladık..

Yarışmada 1. olduğum için bir diploma ve ayrıca 25 bin Türk lirası karşılığı para ödülü verdiler ..Ama herşeyden önemlisi , gerek EROL ve gerekse ben ,Türkiye adını Polonyalılara istediğimiz şekilde duyurduk ..

Ertesi gün gazete ve dergilerde röportajlarım çıktı .Ayrıca bir de televizyon programı yapıldı. İnannın bütün bunlar geride kalmasına rağmen hala aynı heyecanı duyuyorum. Son derece mutluyum ,son derece sevinçliyim ..Sopot'ta birinciliği bir Türk sanatçısı aldı, dedirttiğim için.."

Evet , TRT, işte bu yarışmayı ekrana getirmedi.. TRT, Polonyalıların teklifini kabul etseydi ,

AYLA ALGAN 'ın birinciliğini bize gösterseydi , çok iyi olurdu.. Ama olmadı..

EROL EVGİN, Polonya Televizyonu'na çıktı bu arada.  Polonya'da televizyoncular, sanatçılarımızı hazır Polonya'da yakalamışken, hemen program çektiler ..Hem de yılbaşı için özel bir program.. Yani sizin anlayacağınız, yabancı televizyoncular, yılbaşı programlarını çekmek için şimdiden çalışmalara girişmişler bile.. Bir de , bizim 2 hafta sonrası için ne çekeceğini bilmeyen televizyonumuzu düşünüyoruz da , ister istemez üzülüyoruz...

********************************

İhtiyarlar Balladı

Onlara ün mü gelir bazı ses mi duyarlar

yumuşak bir kedere ufalır bakışları

idam mahkumlarıdır aslında ihtiyarlar

ölüme koşullanmış bütün davranışları

yorgun öksürükleri oturup kalkışları

yaşayıp durmaktan gizlice utanırlar

her gece artık gitmek vaktidir sanırlar

geçmiş günlerinden bir destek aranırlar

uysal bir gülümseme tek sızlanışları

idam mahkumlarıdır aslında ihtiyarlar

ölüme koşullanmış bütün davranışları

yolculuk sabaha mı yoksa akşam üstü mü

aylardan bu ay mı günlerden acaba ne gün

yılan gibi çöreklenmiş bu boğuk kördüğümü

çözebilirsen çöz çözememek ten üzgün

kaç kere hesabını çıkarırlar bir ömrün

şu yağmurlu güz dünyadaki son güzü mü

bir daha yiyecek mi yediği şu üzümü

ya uykuda giderse söylemeden son sözünü

ölmek var mı farkına varmadan öldüğünü

yılan gibi çöreklenmiş bu soğuk kördüğümü

çözmeye uğraşırlar çözememek ten üzgün

bakılan her resim bütün bir ömrü saklar

ellerini kaldırsalar yıllar dökülüşür

birazdan yalıda sanki buluşacaklar

bir yerde saat çalsa o sevgili görünür

umut heykeli midir ay ışığı örtünür

bir pencere açılsa unutulmuş şarkılar

çocuk bahçelerinden nasıl yankılanırlar

kalkan her vapurda giden bir yolcu var

gönderilen her mektup onları götürür

idam mahkumlarıdır aslında ihtiyarlar

sabahtan akşama her gün kaç kere ölür

Attila İlhan

Flowers - Miley Cyrus

66th Annual Grammy Awards on February 4, 2024

Best Pop solo performance

Record of the Year

Flowers - Miley Cyrus

This is a a cult song, so powerful, full of emotions, like Gloria Gaynor's "I Will Survive"  it'll be a symbol for stronger women, discovery of personal strength following an initially devastating breakup.  

Song written after  Miley Cyrus & her husband Liam Hemsworth breakdown. 

When they were married Liam dedicated Bruno Mars - When I Was Your Man song to Miley

https://youtu.be/ekzHIouo8Q4 and the lyrics referred to flowers.. 

That I should've bought you flowers

And held your hand

Shoulda gave you all my hours

When I had the chance

The song Flowers - Lyrics said: 

I can buy myself flowers

Write my name in the sand

Talk to myself for hours

Say things you don't understand

Miley and Liam's  home burned down in California wildfires and this was also mentioned in the song.  The song was released on Liam's birthday. 

We were good, we were gold

Kinda dream that can't be sold

We were right 'til we weren't

Built a home and watched it burn

After long years of rocky relationship, engagement, breakups  and short marriage they got separated when  Liam Hemsworth  had affair with Jennifer Lawrence during shooting of the film Hunger Games.   Miley used same hair style and similar gold dress  at clip. At the end of video Miley's wild dance with black suit is similar to suit Liam wore at Red carpet at premier of Hunger Games with Jennifer Lawrance.   

Source: https://en.wikipedia.org/wiki/Flowers_(Miley_Cyrus_song)

Fırat Ağıtı

Fırat Türküsü anonimdir. İzzet Altınmeşe’nin kaynağı olduğu bu anonim sözler 1987 yılında İhsan Öztürk tarafından Elazığ (Harput) yöresinden derlenmiş ve notaya dökülmüş olup, ilk defa İzzet Altınmeşe tarafından seslendirilmiştir.

Şu Fırat'ın suyu akar serindir

Ölem ölem derdo ölem akar serindir

Yarimi götürdü anam kanlı zalimdir

Ölem ölem kanlı zalimdir

Daha gün görmemiş taze gelindir

Ölem ölem derdo öem taze gelindir

Söyletmeyin beni anam yaram derindir

Ölem ölem yaram derindir nasıl gülem

Kömürhan köprüsü Harput'a bakar

Ölem ölem derdo ölem Harput'a bakar

Körolası zalim Fırat ocaklar yıkar

Ölem ölem ocaklar yıkar nasıl gülem

Ahbapların gelmiş ağıtlar yakar

Ölem ölem derdo ölem ağıtlar yakar

Söyletmeyin beni anam yaram derindir

Ölem ölem yaram derindir nasıl gülem

İncir Ağacı Çiçek Açınca...

Söz verdi Olric

-Ne sözü efendim ?

“İncir ağacı çiçek açınca geri gelicem.”dedi.

-Ama efendim …

Biliyorum Olric SUS !

Oğuz Atay - Tutunamayanlar..

************************

İncir Ağaçları

İncir, ismini Güney Ege bölgesinde yaşamış Karia uygarlığından alır. 

İncir ağaçları diğer meyve ağaçları gibi çiçek açmaz. Bir başka deyişle aslında incir bir tür kapalı çiçektir.

Bir incir ağacında ya yalnızca dişi çiçekler ya da yalnızca erkek çiçekler oluşur.

İncir meyvesi sikonyum adı verilen yüzlerce çiçeğin olduğu armut şekilli bir koza içerisinde tersyüz edilmiş bir şekilde açmasıyla oluşur.

Her çiçek aken adı verilen sert kabuklu, yediğimizde çıtırdayan meyvelere dönüşür. Yani yediğimiz her bir incir aslında yüzlerce meyve içerir.

Every Step

I still walk in the evening

and with every step I sink

and at every step I accept

every piece of me

that I lost.

Peace is every step.

It turns the endless path to joy

and at every step I accept

every piece of me

that I lost.

******************

Cammino ancora nella sera

e ad ogni passo affondo

e ad ogni passo accetto

ogni pezzo di me

che ho perso.

PrincipessaNoir

@PrincipessaNoir

·

Dec 22

📷 Edo Zollo

Modigliani & Pavese

 

Gözler karanlığa dalarda, beraberinde bir ışık götüren nadir çıkar aralarında....

Ruhunu görebildiğimde gözlerini de çizeceğim.” dedi Modi. Jeanne hayatını adadı ona ve o güzel gözleri ölümsüz kıldı Modi. Ne acı ki eşinin ölümün ardından "Artık sabahı da kaplıyor acı" diyerek Pavese gibi bıraktı kendini ölümün kollarına.  10 Yıl sonra ancak yatırdılar yan yana. Mezar taşında "Devoted companion to the extreme sacrifice".. Aşırı fedakarlık, eşine ölümüne bağlılık, getirdi beraberinde  acı, trajik sonu. 

“Gözlerde her şey vardır.” dedi Cesare Pavese.  O'da "mutluluğumun hesabı görüldü" diyerek veda etti dünyaya. Bir girdabın içindeyiz bizde, güçsüzlüğümüzü seyrediyor, onu iliklerimizde hissettiğimiz dönemlerden geçiyoruz. 

Işığı gördüğümde, gözlerini çizeceğim bende.  Her ne varsa o gözlerde...

Cemre 🧜‍♀️

@adaalabanda

“Gözlerde her şey vardır.” dedi Pavese, “Ruhunu görebildiğimde gözlerini de çizeceğim.” dedi Modigliani.

****************************************

Amedeo Clemente Modigliani (12 July 1884 – 24 January 1920) was an Italian painter and sculptor who worked mainly in France. He is known for portraits and nudes in a modern style characterized by a surreal elongation of faces, necks, and figures that were not received well during his lifetime, but later became much sought-after. Modigliani spent his youth in Italy, where he studied the art of antiquity and the Renaissance. In 1906, he moved to Paris, where he came into contact with such artists as Pablo Picasso and Constantin Brâncuși. He died of tubercular meningitis, at the age of 35, in Paris.

Source: https://www.modigliani.org/

****************************

Cesare Pavese ( 9 September 1908 – 27 August 1950) was an Italian novelist, poet, short story writer, translator, literary critic, and essayist. He is often referred to as one of the most influential Italian writers of his time.

Depression, the failure of a brief love affair with the actress Constance Dowling, to whom his last novel and one of his last poems ("Death will come and she'll have your eyes") were dedicated, and political disillusionment led him to his suicide by an overdose of barbiturates in 1950. 

Source: https://tr.wikipedia.org/wiki/Cesare_Pavese

Devoted companion to the extreme sacrifice - Jeanne Hébuterne

Amedeo Modigliani’s muse and the love of his life was born on 6 April 1898 in Paris. Her delicate demeanor and strange beauty quickly attracted many starving-artists, among them the handsome and charismatic Jewish Italian painter Amedeo Modigliani who turned out to be her great love and eventually the cause of her downfall. The tale of Modigliani and Jeanne’s love is perhaps the most tragic love story in the world of art.

Amedeo Modigiani died on 24 January 1920 of tubercular meningitis. Jeanne was deeply affected by his death, and the next day, eight months pregnant with their second child, anguished and distraught, she committed suicide by trowing herself from the window of her parents’ apartment. With deep affection for Modigliani, Jeanne could not imagine life without him. The artist and his muse were united in death. Jeanne was only twenty-one years old.

Jeanne Hébuterne  (6 April 1898 – 26 January 1920) was a French painter and art model  A beautiful girl, she was introduced to the artistic community in Montparnasse by her brother André Hébuterne, who wanted to become a painter. She met several of the then-starving artists and modeled for Tsuguharu Foujita. Wanting to pursue a career in the arts, and with a talent for drawing, she chose to study at the Académie Colarossi, where in the spring of 1917 Hébuterne was introduced to Amedeo Modigliani by the sculptor Chana Orloff, who came with many other artists to take advantage of the academy's live models.Jeanne began an affair with the charismatic artist, and the two fell deeply in love. She soon moved in with him, despite strong objections from her parents.

In the spring of 1918, the couple moved to the warmer climate of Nice on the French Riviera where Modigliani's agent hoped he might raise his profile by selling some of his works to the wealthy art connoisseurs who wintered there. While they were in Nice, their daughter, Jeanne Modigliani, was born on 29 November. The following spring, they returned to Paris and Jeanne became pregnant again. By this time, Modigliani was suffering from tuberculous meningitis and his health, made worse by complications brought on by substance abuse, was deteriorating badly. On 24 January 1920, Modigliani died, when Jeanne was eight months pregnant with their second child. Hébuterne's family brought her to their home, but she threw herself out of the fifth-floor apartment window the day after Modigliani's death, killing herself and her unborn child, a son.

Her family, who blamed her demise on Modigliani, interred her in the Cimetière de Bagneux. Nearly ten years later, at the request of Modigliani's brother, Emanuele, the Hébuterne family agreed to have her remains transferred to Père Lachaise Cemetery to rest beside Modigliani.

Her epitaph reads: "Devoted companion to the extreme sacrifice."

Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/Jeanne_H%C3%A9buterne

https://www.linkedin.com/pulse/jeanne-h%C3%A9buterne-devoted-companion-extreme-sacrifice-med-sabile/

Ağlama ben ağlarım

Her gece ağlarım ama gözyaşımı göremezsin.. bir kedim anlar derdimi, hep düşlerimde görürüm seni,  ayrıldıkça her gece döner gelirim, sen benim diğer yarım, dinler kedim ben anlatırım..

**********************************

kaçtım kederimden aynalarda yüzüme bakmam

bi sigara sardım seni düşünmeden yakmam

ayrıldıkça yollar yollar

her gece dualarım

bitmedi rüyalarım

mutlu sonla

ağlama ben ağlarım

can bulur mu toprağım

gözyaşında

kim anlar derdimi biz olduk hem dost hem düşman

hep kal düşlerimde kabuslarımda benimle yan

ayrıldıkça yollar yollar

her gece dualarım

bitmedi rüyalarım

mutlu sonla

ağlama ben ağlarım

sen benim diğer yarım, artık anla

söz - müzik: can ozan

davul: canberk cebecioğlu

bas gitar: buğra ortakcı

kayıt - mix - mastering: can ozan

animasyon : sinem büyükyıldırım

illüstrasyon: hande koçhan

creative direction: mürsel güven

#canozan #ağlamabenağlarım

Her Gece

İçimde bir yerlerde saklı bi' şarkın var

Duyamadım onu, duyamadım onu

Göz çukurlarından hüzünler kalbine dayanmış

Göremedim onu, göremedim onu

"Üzülme, geçer" dediler

"O artık iyi" dediler

Düşüyormuş, tutamadım onu

"Üzülme, geçer" dediler

"O artık iyi" dediler

Düşüyormuş, tutamadım onu

Her gece başucumda gülüşlerin aklımın ucundan geçer

Yıllar geçer, ben sende kalırım

Her gece başucumda gülüşlerin aklımın ucundan geçer

Yıllar geçеr, ben sende kalırım

İçimdе bi' yerlerde ağlayan bi' çocuk var

Bulamadım onu, bulamadım onu

Her pişmanlığının nedeni ben olmuşum

Anlayamadım onu, anlayamadım onu

Doruk Ereşter

Vocals, Lyricist : Doruk Ereşter

Producer, Music : Direnc

Mastering Engineer : Lex Barkey

Art : Ege Adıyaman

Perdenin Ardındakiler :

Instagram : https://goo.gl/Wh9XvL

Spotify : https://goo.gl/MUNpW9

SoundCloud : https://goo.gl/aHEV2E

https://www.youtube.com/channel/UCetY5Zw3_Dd_y29nPoVElcw

Kurtalan Ekspres - Yıl 2024 & İkinci Yolculuk (1979) | TRT Arşiv

Barış Manço’nun 2024 isimli eseri enstrümantal bir eser. Bu eseri ilk değerlendirdiğimizde rakamların analizinde ağırlıklı olarak 4 rakamını ortaya çıkartıyor. Türk mitolojisinde temel olarak 4 ve 4 çarpan üzerinden çalışıyor. Esere dönecek olursak; 

İlk olarak piyano ile serbest bir giriş var. Sonrasında serbestlikten çıkıp 2/4’lük ritim katılarak piyano ile sonlandırıyor. 2/4’lük ritmi üstten altta doğru birleştirdiğimiz zaman da 24 rakamını ortaya çıkartıyor. Devamında içimizi kıpır kıpır eden, hareketli bir melodi karşımıza çıkıyor ve son olarak gerçekten bitişi anladığınız farklı bir serbest melodi ile sonlandırıyor. Bu geçişler farklı. 

Şimdi 4 rakamından bahsettik. Ne gibi örnekler verebiliriz? 4 element, 4 mevsim, 4 melek, 4 kapı, 4 yön… 2024 eseri de böyle. Nasıl mı? 

Eserin ilk kapısından giriş yapalım. Serbest piyano girişinde bir duruluk, damlaları anımsatan piyano vuruşları ve sizi alıp götüren bir melodi. Elementlerden suyu hissettirdi. Bu duyguları ilkbaharda yaşarız. Su olunca Cebrail./İkinci kapıdan giriyoruz serbest olan piyano üzerine 2/4’lük ritim katılıyor ve piyano melodisine son veriliyor. İlkbaharın yerini sonbahar alıyor. Aynı zamanda gökyüzü ya da uzaylı gibi frekans sesleri ikinci kısımda geçiyor. Frekanslar hava ile bağlantılı olunca İsrafil. Frekans demişken 2/4’lük, 2024’ün son iki rakamını topladığımızda 6 rakamı karşımıza çıkıyor ve eserin süresi de 6:06/(Bu arada 2023 – 3 frekansına, 2024 – 6 frekansına, 2025 – 9 frekansına götürmektedir.)Üçüncü kapıda daha farklı, hareketli kıpır kıpır bir melodi karşımıza çıkıyor. Hangi mevsimde bizim içimiz kıpır kıpır olur? Tatildi eğlenceydi bizi yaz mevsimine götürüyor. Yaz mevsimi, bedenimiz kıpır kıpır ve bedenimiz toprak. Toprak olunca Azrail/Dördüncü kapıda farklı bir serbest melodi ile ateş düşüren bir bitiş söz konusu. En çok ateşe ihtiyacımız olduğu mevsim kış mevsimi. Ateş olunca Mikail. Bu meleklerin 4 yönü, 4 kapıyı tuttuğunu da hatırlatalım.

Astrolojide 4 kraliyet yıldızı vardır. En güçlü yıldızlar. Mahşerden önce ortaya çıkacak 4 büyük olarak gösteriliyor. Bunlar aynı zamanda 4 kapıyı, 4 elementi, 4 meleği, 4 mevsimi, 4 yönü de karşımıza çıkartıyor.

4 element, 4 mevsim, 4 melek, 4 kapı, 4 yön diye bahsettik. Peki bunları birleştirdiğimizde, harman yaptığımızda, karıştırdığımızda aynı zamanda bu eserde neyi karşımıza çıkartıyor? Bunları birleştirdiğimiz zaman Süleyman’ın mührünü… Davut yıldızı olarak da geçiyor. Hz.Davut, Hz.Süleyman ve Hz Hızır kullanmış.

Bu mührü aynı zamanda bayraklarında, sancaklarında kimler kullanmış? Candaroğulları beyliği, Karamanoğulları beyliği, Teke beyliği bayraklarında Barbaros Hayrettin Paşa ise sancağında kullanmıştır. Karamanoğulları için ayrı bir parantez açmak istiyorum. Barış Manço’nun kökeni Karamanoğullarına dayanmaktadır. Kullananlar bile bizi 4’e çıkartıyor. Haritayı gözümüzün önüne getirelim. Teke beyliği Antalya ve çevresi, Karamanoğulları Konya ve Ermenek çevresi, Candaroğulları beyliği Kastamonu ve Sinop çevresi son olarak Barbaros Hayrettin Paşa ile Akdeniz özdeşleşerek bir üçgen hattı meydana gelmektedir. 24 Oğuz boyu Anadolu topraklarının her tarafına yerleşmiştir ama ağırlıklı olarak bu üçgen bölgesinde olmuşlardır. 24 rakamı bir kez daha karşımıza çıkıyor. Bu üçgen olarak çizilen hat tabii Ankara’yı da içine alıyor. Ley hatlarının özellikle kesiştiği Ankara dikkat çekiyor. Neden Ankara? Anka-Ra…

Hz.Süleyman’ın mührünü dik tuttuğumuzda birbirine paralel 4 köşesi 4 asıl makama götürüyor. Yine 4 rakamı karşımıza çıktı mı? 4 melek, 4 kapı, 4 yön, 4 element… Bu yüzükte iki üçgen iç içe geçmiş vaziyette ve 6 nokta. 2 x 6 = 12 bizi 12 ana makama çıkartıyor. 12 aynı zamanda astroloji de 12 ev. 2 x 12 = 24.. İki iç içe geçen üçgen “2”, Üçgenin çevresini çizelim “0” ve çarpanlar “24”… Hangi tarihi ortaya çıkarttı? Bu yüzük kişide nasıl bir durum ortaya çıkarttığını Hz.Süleyman’ın mucizelerinden biliyoruz. Mucizeler arasında 4 melek irtibatı, 4 elemente hakim olması, 4 kapıya çıkması, 4 mevsimi yönlendirmesi, 4 yönde bulunması gibi sıralanabilir. Hz.Davut ve Hz.Süleyman aynı zamanda müzikle ilgilenen peygamberlerdir. Hz.Davut’un birçok enstrüman yaptığı ve sesinin çok güzel olduğu karşımıza çıkar. Davudi ses terimi Hz.Davut’tan gelmektedir. Hz.Süleyman devam ettirmiştir, Barış Manço 2024’e taşımıştır. Bu yüzüğü bulan aynı zamanda müziği de çok iyi bilen bir kişi olacaktır. Davut yıldızı hangi yıl görünecektir? 2025 yılında ve Barış Manço’nun 2025-Üçüncü yolculuk isimli enstrüman eserini de hesaba katalım. 

(bu yazı alıntıdır.)

*************************

Barış Manço’nun PTT kasasında saklanan, Bakanlığa verilmek üzere 2025 yılında açılmasını istediği mektup vardır.

*************************

2023-2024-2025 üçlemesini 

Piyanoda Kılıç Danışman, Elektronik klavyelerde Barış Manço ve Kılıç Danışman, Nejat Tekdal,  Bas gitarda Ahmet Güvenç, tumba ve latin perküsyonda Celal Güven, elektrik gitarda Bahadır Akkuzu, davulda Caner Bora, yan flüt Serdar Akatlar