NİL
döndüm ki döndüğüm yerde değildim
başka bir yerdeydim, başka bir bendim
bakındım: ne Nil akıyordu, ne ben
onun kıyısında bekleyendim.
her şey akıp gitmişti, ben de
o akışın bir parçasıydım belki
onun kıyısında bekleyendim.
her şey akıp gitmişti, ben de
o akışın bir parçasıydım belki
ama şimdi durduğum bu kıyıda
ne o su eski su, ne o el benimki.
bir zamanlar bir nehir vardı, derdim
içinde yıkandığım, serinlediğim
şimdi bir çöl var aramızda, uçsuz
ve ben o çölün ortasında bir gölgeyim.
ne o su eski su, ne o el benimki.
bir zamanlar bir nehir vardı, derdim
içinde yıkandığım, serinlediğim
şimdi bir çöl var aramızda, uçsuz
ve ben o çölün ortasında bir gölgeyim.
adımı seslendim, sesim yankılanmadı
sular çekilmiş, kuşlar susmuştu
döndüm ki döndüğüm yer bir rüyaymış
ve o rüya çoktan uykudan uyanmıştı.
sular çekilmiş, kuşlar susmuştu
döndüm ki döndüğüm yer bir rüyaymış
ve o rüya çoktan uykudan uyanmıştı.
Enis Batur
1973-1975
Enis Batur'un "Nil" başlıklı bu eseri, 1975 yılında kitaplaşmıştır.
Notlar:
Enis Batur’un "Nil" şiiri, Türk edebiyatında modern lirik anlayışın ve varoluşsal sorgulamanın en naif örneklerinden biridir. Şiirin tamamı, o meşhur dizeyle başlayan bir iç yolculuğu anlatır.
Bu şiir, Heraklitos’un meşhur "Aynı nehirde iki kez yıkanılmaz" felsefesinin şiirleşmiş hali gibidir. Batur burada sadece mekanın değişimini değil, zamanın insan ruhunda açtığı o geri dönülemez mesafeyi anlatır.
